Tegenwoordig lijk je geen blad open te kunnen slaan of je vindt er een artikel over authenticiteit in authentiek leiderschap, authentiek verkopen. Vanwaar deze hernieuwde interesse in authenticiteit?

Volgens mij heeft dit alles te maken met het feit dat we ons weer zijn gaan realiseren hoeveel kracht er schuilt in authenticiteit. Authenticiteit is voelbaar, hoorbaar en zichtbaar op het moment dat ons denken, voelen en handelen in harmonie zijn met elkaar. Hoofd, hart en handen zijn een eenheid.

Bij kinderen zien we het nog heel duidelijk terug. Nog niet gevormd door verwachtingen of ideexebn zijn ze simpelweg wie ze zijn. Op weg naar volwassenheid verliezen we vaak deze puurheid. We gaan ons meer en meer conformeren of aanpassen aan onze omgeving. Waardoor we tegelijkertijd kracht en vitaliteit inbinden.

In deze column zal ik een paar tips uiteenzetten voor jouw weg terug naar authenticiteit. Het vraagt wel om een dosis durf (in het Hebreeuws: leven vanuit het hart), maar als onderneemster heb je daar vast en zeker voldoende van.

Tip 1: Begin de dag met wat ik noem bewust ontwaken. Neem eens de tijd om te voelen hoe je vandaag in je vel zit. Voel je prettig? Voel je verdrietig? Voel je gelukkig? Voel je boos? Wees eerlijk in wat je voelt en kijk er als een observator naar zonder oordeel. Het is wat het is.

Tip 2: Wees eerlijk over je gevoel. Benoem het zo nodig. Het is immers niet wat je bent, maar x93slechtsx94 hoe je vandaag voelt. Niet meer en niet minder.

Tip 3: Hou een dagboek bij om je gedachten, gevoelens te leren kennen en patronen erin te herkennen, dit maakt het gemakkelijker om ze uiteindelijk ook te uiten op een rustige volwassen manier.

Tip 4: Neem jezelf iedere dag voor om tenminste 1x dag iets spontaan te doen. Bijvoorbeeld een compliment geven aan iemand die je tegenkomt. Iets wat je misschien normaliter al wel denkt, maar niet uitspreekt.

Tip 5: Ontdek de kracht van authenticiteit door jezelf te durven zijn. Dit zal je motiveren om ermee door te gaan. Je krijgt er namelijk heel veel voor terug.

Zo kun je op weg gaan naar authenticiteit. Je leert dat je jezelf kan en mag zijn. Dit pad zal je vragen heel veel van jezelf te houden, omdat dit ervoor gaat zorgen dat je ook daadwerkelijk durft te zijn wie je bent.

Je dient te gaan inzien dat we eigenlijk alleen door echt te zijn, vooruit kunnen komen in onze persoonlijke  ontwikkeling. Wanneer we doen alsof, houden we zowel onszelf als anderen voor de gek en blijven in hetzelfde kringetje, vaak ongewenste patroon ronddraaien.

Onechtheid zorgt voor ongelofelijk ingewikkelde patronen in onze relaties (zakelijk en privxe9) met anderen, die opgelost kunnen worden door te kijken naar wat je/jullie werkelijk voelen en willen. Door dit te uiten en er dus letterlijk ruimte aan te geven, kunnen jullie samen gaan kijken vanuit een wederzijdse afhankelijkheid naar een win/win oplossing. Blijf je onecht dan zul je vaak niet verder komen dan het bekende compromis model of win/verlies situaties.

Zoals met alles gaat het ook hier om de vraag: Waar kies je voor?

Tegenwoordig lijk je geen blad open te kunnen slaan of je vindt er een artikel over authenticiteit in authentiek leiderschap, authentiek verkopen. Vanwaar deze hernieuwde interesse in authenticiteit?

Volgens mij heeft dit alles te maken met het feit dat we ons weer zijn gaan realiseren hoeveel kracht er schuilt in authenticiteit. Authenticiteit is voelbaar, hoorbaar en zichtbaar op het moment dat ons denken, voelen en handelen in harmonie zijn met elkaar. Hoofd, hart en handen zijn een eenheid.

Bij kinderen zien we het nog heel duidelijk terug. Nog niet gevormd door verwachtingen of ideexc3xabn zijn ze simpelweg wie ze zijn. Op weg naar volwassenheid verliezen we vaak deze puurheid. We gaan ons meer en meer conformeren of aanpassen aan onze omgeving. Waardoor we tegelijkertijd kracht en vitaliteit inbinden.

In deze column zal ik een paar tips uiteenzetten voor jouw weg terug naar authenticiteit. Het vraagt wel om een dosis durf (in het Hebreeuws: leven vanuit het hart), maar als onderneemster heb je daar vast en zeker voldoende van.

Tip 1: Begin de dag met wat ik noem bewust ontwaken. Neem eens de tijd om te voelen hoe je vandaag in je vel zit. Voel je prettig? Voel je verdrietig? Voel je gelukkig? Voel je boos? Wees eerlijk in wat je voelt en kijk er als een observator naar zonder oordeel. Het is wat het is.

Tip 2: Wees eerlijk over je gevoel. Benoem het zo nodig. Het is immers niet wat je bent, maar xe2x80x9cslechtsxe2x80x9d hoe je vandaag voelt. Niet meer en niet minder.

Tip 3: Hou een dagboek bij om je gedachten, gevoelens te leren kennen en patronen erin te herkennen, dit maakt het gemakkelijker om ze uiteindelijk ook te uiten op een rustige volwassen manier.

Tip 4: Neem jezelf iedere dag voor om tenminste 1x dag iets spontaan te doen. Bijvoorbeeld een compliment geven aan iemand die je tegenkomt. Iets wat je misschien normaliter al wel denkt, maar niet uitspreekt.

Tip 5: Ontdek de kracht van authenticiteit door jezelf te durven zijn. Dit zal je motiveren om ermee door te gaan. Je krijgt er namelijk heel veel voor terug.

Zo kun je op weg gaan naar authenticiteit. Je leert dat je jezelf kan en mag zijn. Dit pad zal je vragen heel veel van jezelf te houden, omdat dit ervoor gaat zorgen dat je ook daadwerkelijk durft te zijn wie je bent.

Je dient te gaan inzien dat we eigenlijk alleen door echt te zijn, vooruit kunnen komen in onze persoonlijke  ontwikkeling. Wanneer we doen alsof, houden we zowel onszelf als anderen voor de gek en blijven in hetzelfde kringetje, vaak ongewenste patroon ronddraaien.

Onechtheid zorgt voor ongelofelijk ingewikkelde patronen in onze relaties (zakelijk en privxc3xa9) met anderen, die opgelost kunnen worden door te kijken naar wat je/jullie werkelijk voelen en willen. Door dit te uiten en er dus letterlijk ruimte aan te geven, kunnen jullie samen gaan kijken vanuit een wederzijdse afhankelijkheid naar een win/win oplossing. Blijf je onecht dan zul je vaak niet verder komen dan het bekende compromis model of win/verlies situaties.

Zoals met alles gaat het ook hier om de vraag: Waar kies je voor?

Al weer enige jaren geleden zag ik in een documentaire een schoonmaker op het CS van Breda gexefnterviewd worden.

Hij vertelde met een enorme passie over zijn werk, het schoonmaken van ondermeer de roltrappen, dat het me tot de dag van vandaag is bijgebleven. Ik gebruik dit nog vaak als voorbeeld wanneer ik het heb over de waarde van iedere rol binnen een organisatie.

Deze man kende zijn rol en sprak met zoveel liefde over zijn taak, dat heb ik daarna weinigen horen evenaren.

In India noemt men het Dharma, het spelen van jouw rol in het Goddelijk spel. Het handelen op de juiste tijd, het juiste moment en op de juiste plaats. Wat je rol is kan soms nog best een zoektocht zijn. Simpelweg omdat je de waarde van een rol nog niet ziet of kent. Of omdat je jouw talenten nog niet hebt ontdekt die Gods made zijn voor deze rol.

Onlangs sprak ik op de carrixe8rebeurs Overheid over het kennen van je talenten en viel me op hoe weinig deelnemers zich bewust waren van hun talenten. En dat terwijl ze allemaal op zoek waren naar een droombaan. Maar hoe kun je je droombaan vinden, als je jezelf nog niet kent? Wanneer je je talenten nog niet hebt ontdekt?  

De schoonmaker kende zijn talenten : dienstbaar zijn, ordenen, nederigheid en dankbaarheid voor zijn rol. En kon hem daarom glansrijk spelen.

Wanneer iedereen zijn rol kent en op zich neemt binnen een organisatie, krijg je een prachtig geheel dat samenwerkt voor hetzelfde doel, het welslagen van de organisatie. Wanneer dit echter niet het geval is, is er sprake van verdeeldheid, (interne) concurrentie en afgunst.

Wordt het niet tijd dat we gaan inzien dat iedere rol binnen een organisatie even waardevol is? Of het nu de schoonmaker is of de directeur, de secretaresse of de manager. Allen dienen als het goed is het geheel. Dat daar verschillende financixeble beloningen bij horen is evident gezien het verschil in opleidingen, ervaring etc., maar menselijke waarden, zoals waardering, zorg en aandacht zouden gelijk moeten zijn. En zeg nou eerlijk waar zie je dit hedendaags?

Toch pleit ik ervoor dat we een nieuwe blik werpen op onze rolverdeling. Spelen we de rol die we willen  spelen? Spelen we de rol die bij ons past, qua talenten en vaardigheden? Past deze rol bij de organisatie waarin je werkt? Wat heb je nodig om deze rol beter uit te voeren?

In een maatschappij waar rollen zoals directeur, manager, idool of soorgelijke titels verheerlijkt worden en gepropageerd als het ultieme, raken veel mensen en vooral ook jongeren de kluts kwijt. Wanneer ze immers niet aan deze hoge verwachtingen kunnen voldoen lijken ze bij voorbaat al te zijn mislukt. Niemand die hen leert dat ook zij net als ieder ander talenten hebben meegekregen. En dat zij deze talenten op hun eigen wijze en manier, mogen neerzetten in deze wereld. En dat hoe groot of klein de rol die zij kiezen, elke rol zin en betekenis heeft binnen een organisatie c.q. maatschappij.

Ik weet uit eigen ervaring dat het nog een hele klus kan zijn om daadwerkelijk jouw rol in dit spel te vinden. Maar ik weet ook dat het vinden ervan zo de moeite waard is. Het geeft  je rust, en niet op de laatste plaats zin in werk

Al weer enige jaren geleden zag ik in een documentaire een schoonmaker op het CS van Breda gexc3xafnterviewd worden.

Hij vertelde met een enorme passie over zijn werk, het schoonmaken van ondermeer de roltrappen, dat het me tot de dag van vandaag is bijgebleven. Ik gebruik dit nog vaak als voorbeeld wanneer ik het heb over de waarde van iedere rol binnen een organisatie.

Deze man kende zijn rol en sprak met zoveel liefde over zijn taak, dat heb ik daarna weinigen horen evenaren.

In India noemt men het Dharma, het spelen van jouw rol in het Goddelijk spel. Het handelen op de juiste tijd, het juiste moment en op de juiste plaats. Wat je rol is kan soms nog best een zoektocht zijn. Simpelweg omdat je de waarde van een rol nog niet ziet of kent. Of omdat je jouw talenten nog niet hebt ontdekt die Gods made zijn voor deze rol.

Onlangs sprak ik op de carrixc3xa8rebeurs Overheid over het kennen van je talenten en viel me op hoe weinig deelnemers zich bewust waren van hun talenten. En dat terwijl ze allemaal op zoek waren naar een droombaan. Maar hoe kun je je droombaan vinden, als je jezelf nog niet kent? Wanneer je je talenten nog niet hebt ontdekt?  

De schoonmaker kende zijn talenten : dienstbaar zijn, ordenen, nederigheid en dankbaarheid voor zijn rol. En kon hem daarom glansrijk spelen.

Wanneer iedereen zijn rol kent en op zich neemt binnen een organisatie, krijg je een prachtig geheel dat samenwerkt voor hetzelfde doel, het welslagen van de organisatie. Wanneer dit echter niet het geval is, is er sprake van verdeeldheid, (interne) concurrentie en afgunst.

Wordt het niet tijd dat we gaan inzien dat iedere rol binnen een organisatie even waardevol is? Of het nu de schoonmaker is of de directeur, de secretaresse of de manager. Allen dienen als het goed is het geheel. Dat daar verschillende financixc3xable beloningen bij horen is evident gezien het verschil in opleidingen, ervaring etc., maar menselijke waarden, zoals waardering, zorg en aandacht zouden gelijk moeten zijn. En zeg nou eerlijk waar zie je dit hedendaags?

Toch pleit ik ervoor dat we een nieuwe blik werpen op onze rolverdeling. Spelen we de rol die we willen  spelen? Spelen we de rol die bij ons past, qua talenten en vaardigheden? Past deze rol bij de organisatie waarin je werkt? Wat heb je nodig om deze rol beter uit te voeren?

In een maatschappij waar rollen zoals directeur, manager, idool of soorgelijke titels verheerlijkt worden en gepropageerd als het ultieme, raken veel mensen en vooral ook jongeren de kluts kwijt. Wanneer ze immers niet aan deze hoge verwachtingen kunnen voldoen lijken ze bij voorbaat al te zijn mislukt. Niemand die hen leert dat ook zij net als ieder ander talenten hebben meegekregen. En dat zij deze talenten op hun eigen wijze en manier, mogen neerzetten in deze wereld. En dat hoe groot of klein de rol die zij kiezen, elke rol zin en betekenis heeft binnen een organisatie c.q. maatschappij.

Ik weet uit eigen ervaring dat het nog een hele klus kan zijn om daadwerkelijk jouw rol in dit spel te vinden. Maar ik weet ook dat het vinden ervan zo de moeite waard is. Het geeft  je rust, en niet op de laatste plaats zin in werk

Het afgelopen jaar stond voor mij in het teken van veranderingen, gevraagde en ongevraagde. En heeft mij wederom doen realiseren dat om in deze veranderingen (groei)kansen te zien het belangrijk is goed in contact te staan met je eigen kracht en potentieel.

Ik wens jou en jullie vele mooie (groei)kansen toe in 2011!

May the Force be with u!

Het afgelopen jaar stond voor mij in het teken van veranderingen, gevraagde en ongevraagde. En heeft mij wederom doen realiseren dat om in deze veranderingen (groei)kansen te zien het belangrijk is goed in contact te staan met je eigen kracht en potentieel.

Ik wens jou en jullie vele mooie (groei)kansen toe in 2011!

May the Force be with u!

Over het algemeen zie je in onze maatschappij nog veelvuldig succes gekoppeld worden aan  het hebben van een mooie titel, een plaats in de Quote 500, miljoenen op de bank, etc. Nu even voor de duidelijkheid heb ik niets tegen al het voorgaande. Ik ben zelf afgestudeerd als bedrijfseconoom en kan daardoor desgewenst drs. voor mijn naam zetten, ik heb het financieel goed en werk met veel plezier al jaren in mijn eigen onderneming.

Ik realiseer me echter vandaag de dag, dat succesvol zijn meer inhoudt dan dit alles.  Want wat het leven mij leerde en niet mijn opleidingen (wat ik overigens als een tekortkoming zie in ons onderwijsstelsel) is het belang van karakter(vorming). Karaktereigenschappen zoals integriteit, discipline, zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen, plichtsbesef, moed , algeheel belang boven eigen belang stellen, maken volgens mij  het verschil tussen een succes volle leider en een goede leider.

Karakter wordt ondermeer opgebouwd wanneer we al vroeg in ons leven leren en ontdekken dat we zelf verantwoordelijk zijn voor ons eigen leven en werk. Als we al vroeg in ons leven inzien dat we zelf kunnen kiezen hoe we omgaan met de ups en de downs die in ons leven onvermijdelijk voor (zullen) komen, zijn we ook veel beter in staat met deze dualiteit om te gaan.

We zijn dan in staat om met onze eigen wijsheid te antwoorden op wat er met onszelf en/of onze organisatie gebeurd. In plaats van in de weerstand, de verdediging, de ontkenning  te gaan en/of soms zelfs door slinkse wijze proberen te overleven ten kosten van anderen, durven we de realiteit onder ogen te zien. We zien een crisis als een uitdaging  en mogelijkheid om nog dieper in onszelf af te dalen om daar altijd de kracht te vinden die we nodig hebben om voort te leven, nieuwe oplossingen te vinden, samen te werken, veranderingen te ondergaan etc.

Ik ben vaak verrast over het feit dat veel mensen, die ik als trainer en coach ontmoet, zich zelfs niet meer bewust zijn van het feit dat ze invloed kunnen uit oefenen op de omstandigheden waarin ze verkeren. Zij menen dat zij totaal afhankelijk zijn geworden van hun omgeving en de omstandigheden die zich daarin voordoen. En laten het vaak ook niet na om deze omgeving: de werkgever, regering etc. de schuld te geven voor hun ongenoegen c.q. huidige situatie. Nu wil ik hiermee overigens niet zeggen dat deze partijen niet aangesproken mogen worden op hun gedrag, verantwoordelijkheid en aandeel in het geheel. Ik lees  net in de krant dat het nieuwe kabinet als motto verantwoordelijkheid en vrijheid heeft, dus we mogen  hopen dat ze deze verantwoordelijkheid niet alleen van ons burgers gaan vragen, maar ook zelf gaan tonen in hun leiderschap.

Er lijkt op dit moment hoe dan ook een keuze moment te ontstaan voor ons allemaal. Kiezen we voor leiderschap en de verantwoordelijkheid die daarbij hoort of blijven we hangen in slachtoffergedrag en het lijden dat daar onlosmakelijk aan verbonden is? Houden we vast aan de overtuiging dat we te klein, te bang, te nederig, te teleurgesteld  zijn om voor onszelf op te komen of gaan we staan voor datgene waarin we geloven? Laten we ons hart, onze waarden ons leven bepalen of onze angst? Blijven we in onze comfortzones zitten of durven we verder te kijken?

En als we nog niet geloven dat het kan, dan zijn er voldoende inspiratiebronnen om dit geloof in onze eigen leiderschap te versterken c.q. wakker te maken. De geschiedenis biedt immers prachtige voorbeelden van personen en organisaties die onder erbarmelijke of lastige omstandigheden karakter toonden en sterker uit de strijd kwamen dan dat ze erin gingen. Denk bijvoorbeeld aan Southwest Airlines, die evenals alle andere luchtvaartmaatschappijen in Amerika na de 11 september ramp in een zware crisis terechtkwam omdat veel  passagiers hun vluchten afboekten. Alle maatschappijen moesten mensen ontslaan, maar Southwest besloot niemand te ontslaan om het vertrouwen van de mensen niet te verzwakken. Wat getuigt van karakter, lef en vertrouwen van de kant van Southwest. Met als gevolg dat de werknemers en passagiers zeiden: x93Jullie waren er voor ons, nu zijn we er voor julliex94.  Veel passagiers vroegen hun geld niet terug, Senior executives namen van september tot januari geen salaris op en talrijke werknemers stortten een deel van hun salaris terug.

Of denk aan Nelson Mandela, die na ruim 27 jaar gevangenschap, er uitkwam als een wereldleider en een inspiratiebron werd voor velen.

Of dichterbij huis, Eckart Wintzen, die met zijn celfilosofie, kleine bedrijfjes binnen BSO vormde, om de eigen verantwoordelijkheid van zijn medewerkers te bevorderen en daarmee hen de kans gaf tot het verder ontwikkelen van hun eigen leiderschapskwaliteiten.

Dus waar kiezen we voor als mens, organisatie, land? Blijven we succes puur toetsen aan de resultaten die behaald zijn ongeacht de wijze waarop? Of gaan we karakter, waarden, eigen verantwoordelijkheid, integriteit, algeheel belang boven eigen belang zien als essentixeble onderdelen van goed leiderschap en werkelijk succes?  Willen de ware leiders opstaan.

Join la FORCE! Is een leiderschaps programma dat ontwikkeld is om de leider in ieder van ons wakker te maken en houden. Meer info www.la-force.nl/la_force.htm

Over het algemeen zie je in onze maatschappij nog veelvuldig succes gekoppeld worden aan  het hebben van een mooie titel, een plaats in de Quote 500, miljoenen op de bank, etc. Nu even voor de duidelijkheid heb ik niets tegen al het voorgaande. Ik ben zelf afgestudeerd als bedrijfseconoom en kan daardoor desgewenst drs. voor mijn naam zetten, ik heb het financieel goed en werk met veel plezier al jaren in mijn eigen onderneming.

Ik realiseer me echter vandaag de dag, dat succesvol zijn meer inhoudt dan dit alles.  Want wat het leven mij leerde en niet mijn opleidingen (wat ik overigens als een tekortkoming zie in ons onderwijsstelsel) is het belang van karakter(vorming). Karaktereigenschappen zoals integriteit, discipline, zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen, plichtsbesef, moed , algeheel belang boven eigen belang stellen, maken volgens mij  het verschil tussen een succes volle leider en een goede leider.

Karakter wordt ondermeer opgebouwd wanneer we al vroeg in ons leven leren en ontdekken dat we zelf verantwoordelijk zijn voor ons eigen leven en werk. Als we al vroeg in ons leven inzien dat we zelf kunnen kiezen hoe we omgaan met de ups en de downs die in ons leven onvermijdelijk voor (zullen) komen, zijn we ook veel beter in staat met deze dualiteit om te gaan.

We zijn dan in staat om met onze eigen wijsheid te antwoorden op wat er met onszelf en/of onze organisatie gebeurd. In plaats van in de weerstand, de verdediging, de ontkenning  te gaan en/of soms zelfs door slinkse wijze proberen te overleven ten kosten van anderen, durven we de realiteit onder ogen te zien. We zien een crisis als een uitdaging  en mogelijkheid om nog dieper in onszelf af te dalen om daar altijd de kracht te vinden die we nodig hebben om voort te leven, nieuwe oplossingen te vinden, samen te werken, veranderingen te ondergaan etc.

Ik ben vaak verrast over het feit dat veel mensen, die ik als trainer en coach ontmoet, zich zelfs niet meer bewust zijn van het feit dat ze invloed kunnen uit oefenen op de omstandigheden waarin ze verkeren. Zij menen dat zij totaal afhankelijk zijn geworden van hun omgeving en de omstandigheden die zich daarin voordoen. En laten het vaak ook niet na om deze omgeving: de werkgever, regering etc. de schuld te geven voor hun ongenoegen c.q. huidige situatie. Nu wil ik hiermee overigens niet zeggen dat deze partijen niet aangesproken mogen worden op hun gedrag, verantwoordelijkheid en aandeel in het geheel. Ik lees  net in de krant dat het nieuwe kabinet als motto verantwoordelijkheid en vrijheid heeft, dus we mogen  hopen dat ze deze verantwoordelijkheid niet alleen van ons burgers gaan vragen, maar ook zelf gaan tonen in hun leiderschap.

Er lijkt op dit moment hoe dan ook een keuze moment te ontstaan voor ons allemaal. Kiezen we voor leiderschap en de verantwoordelijkheid die daarbij hoort of blijven we hangen in slachtoffergedrag en het lijden dat daar onlosmakelijk aan verbonden is? Houden we vast aan de overtuiging dat we te klein, te bang, te nederig, te teleurgesteld  zijn om voor onszelf op te komen of gaan we staan voor datgene waarin we geloven? Laten we ons hart, onze waarden ons leven bepalen of onze angst? Blijven we in onze comfortzones zitten of durven we verder te kijken?

En als we nog niet geloven dat het kan, dan zijn er voldoende inspiratiebronnen om dit geloof in onze eigen leiderschap te versterken c.q. wakker te maken. De geschiedenis biedt immers prachtige voorbeelden van personen en organisaties die onder erbarmelijke of lastige omstandigheden karakter toonden en sterker uit de strijd kwamen dan dat ze erin gingen. Denk bijvoorbeeld aan Southwest Airlines, die evenals alle andere luchtvaartmaatschappijen in Amerika na de 11 september ramp in een zware crisis terechtkwam omdat veel  passagiers hun vluchten afboekten. Alle maatschappijen moesten mensen ontslaan, maar Southwest besloot niemand te ontslaan om het vertrouwen van de mensen niet te verzwakken. Wat getuigt van karakter, lef en vertrouwen van de kant van Southwest. Met als gevolg dat de werknemers en passagiers zeiden: xe2x80x9cJullie waren er voor ons, nu zijn we er voor julliexe2x80x9d.  Veel passagiers vroegen hun geld niet terug, Senior executives namen van september tot januari geen salaris op en talrijke werknemers stortten een deel van hun salaris terug.

Of denk aan Nelson Mandela, die na ruim 27 jaar gevangenschap, er uitkwam als een wereldleider en een inspiratiebron werd voor velen.

Of dichterbij huis, Eckart Wintzen, die met zijn celfilosofie, kleine bedrijfjes binnen BSO vormde, om de eigen verantwoordelijkheid van zijn medewerkers te bevorderen en daarmee hen de kans gaf tot het verder ontwikkelen van hun eigen leiderschapskwaliteiten.

Dus waar kiezen we voor als mens, organisatie, land? Blijven we succes puur toetsen aan de resultaten die behaald zijn ongeacht de wijze waarop? Of gaan we karakter, waarden, eigen verantwoordelijkheid, integriteit, algeheel belang boven eigen belang zien als essentixc3xable onderdelen van goed leiderschap en werkelijk succes?  Willen de ware leiders opstaan.

Join la FORCE! Is een leiderschaps programma dat ontwikkeld is om de leider in ieder van ons wakker te maken en houden. Meer info www.la-force.nl/la_force.htm

Een jonge en succesvolle bankier bezocht zijn psycholoog op een dag voor stress management. De psycholoog adviseerde hem op vakantie te gaan en te ontspannen. Hij stelde bovendien voor om te gaan vissen als een diepe ontspanningsoefening.

De jonge bankier kocht wat mooie visserskleding, speciale schoenen en de duurste visuitrusting die hij kon vinden. Hij vloog naar de voorgestelde vislocatie en checkte in bij een prachtig hotel. De volgende ochtend stond hij vroeg op en vond op aanraden van de hotel concixebrge een mooie plek om te vissen. Hij koos een schaduwrijke plek, installeerde zichzelf en begon te vissen. Uren later had hij nog niets gevangen en begon hij zich te irriteren.

Hij zag iets verder op een oude man in gescheurde kleding met slecht een draadje als vissersgerei. Het viel hem op dat de oude man de ene na de andere vis ving. Ze komen met elkaar in gesprek en de oude man helpt de bankier om ook vis te vangen.

Wat doe jij eigenlijk vraagt de bankier aan de oude man om in je levensonderhoud te voorzien. Ik doe niets, ik relax en vis, antwoordt de oude man. De bankier weet niet wat hij hoort. De bankier begint de oude man te vertellen wat hij allemaal wel niet mist door niet net zoals hem in de grote stad te werken. Hij kan heel veel geld verdienen door bijv. mensen te leren hoe ze moeten vissen.

De oude man vraagt de bankier wat hij na het verdienen van al dit geld wil doen. Ik wil veel geld verdienen, trouwen en kinderen krijgen. En dan, vraagt de oude man. Dan bouw ik een groot huis en reis naar prachtige oorden. En dan, vraagt de oude man. Dan kan ik eindelijk relaxen en al mijn tijd besteden aan vissen. De oude man  kijkt op naar hem en zegt:x94 Maar dat is wat ik nu al doe.x94

We leven zeker hier in het Westen vaak vanuit het idee dat we moeten strijden om iets te bereiken,  ons zorgen moeten maken ervoor en we reserveren plezier en ontspanning vaak voor onze oude dag. Maar als we zo leven,  zullen we dan op onze oude dag weten hoe we moeten ontspannen?

Laatst las ik over een klein onderzoekje dat is verricht onder 50 mensen. Hen werd gevraagd op te schrijven waar zij zich zorgen over maakten voor de komende 6 maanden. 6 maanden later werd hen gevraagd hoeveel van deze zorgen waren uitgekomen. Er bleek 3% van de zorgen te zijn uitgekomen, 97% was nooit gebeurd. De mens of beter onze x91monkey mindx92 in een notendop.

De monkey mind die ons voortdurend uit het Nu trekt. Bij voorbaat al beren op de weg ziet etc. De x91monkey mindx92 die ons leven zoveel moeilijker en zwaarder kan maken dan het is in werkelijk is.

Kinderen met hun tomeloze energie en zorgeloosheid laten ons vaak zien hoe een leven in het hier en nu kan zijn. Als volwassenen zijn we echter  vaak te druk met alles behalve het NU.

Hoe kun je nu als volwassene te midden van al je verantwoordelijkheden en de hectiek van alledag toch weer leren in het NU te leven.

Begin eens met je aandacht terug te brengen naar het hier en nu wanneer je merkt dat je opgeslokt dreigt te raken door verleden, of toekomst. Breng je aandacht naar datgene waar je op dat moment mee bezig bent. Het kopje thee dat je nu drinkt, het werk dat je nu aan het doen bent, je kind waar je nu mee aan het spelen bent.

Je zult gaan merken dat er door deze eenvoudige oefening meer rust en ruimte gaat komen. Je begint je monkey mind te temmen, zodat jij meester wordt over je mind en niet je mind meester is over jou.

Je ontspant en word je wellicht tegelijkertijd gewaar hoe vaak je wegdrijft uit het NU, waaruit zoals wijze leermeesters zeggen alles voortkomt. Zo ook jouw toekomst die wanneer je volledig aanwezig kunt zijn in het huidige moment, veel dichterbij je gewenste dromen en resultaten zal liggen . Dus gun jezelf dat MOMENT!

Een jonge en succesvolle bankier bezocht zijn psycholoog op een dag voor stress management. De psycholoog adviseerde hem op vakantie te gaan en te ontspannen. Hij stelde bovendien voor om te gaan vissen als een diepe ontspanningsoefening.

De jonge bankier kocht wat mooie visserskleding, speciale schoenen en de duurste visuitrusting die hij kon vinden. Hij vloog naar de voorgestelde vislocatie en checkte in bij een prachtig hotel. De volgende ochtend stond hij vroeg op en vond op aanraden van de hotel concixc3xabrge een mooie plek om te vissen. Hij koos een schaduwrijke plek, installeerde zichzelf en begon te vissen. Uren later had hij nog niets gevangen en begon hij zich te irriteren.

Hij zag iets verder op een oude man in gescheurde kleding met slecht een draadje als vissersgerei. Het viel hem op dat de oude man de ene na de andere vis ving. Ze komen met elkaar in gesprek en de oude man helpt de bankier om ook vis te vangen.

Wat doe jij eigenlijk vraagt de bankier aan de oude man om in je levensonderhoud te voorzien. Ik doe niets, ik relax en vis, antwoordt de oude man. De bankier weet niet wat hij hoort. De bankier begint de oude man te vertellen wat hij allemaal wel niet mist door niet net zoals hem in de grote stad te werken. Hij kan heel veel geld verdienen door bijv. mensen te leren hoe ze moeten vissen.

De oude man vraagt de bankier wat hij na het verdienen van al dit geld wil doen. Ik wil veel geld verdienen, trouwen en kinderen krijgen. En dan, vraagt de oude man. Dan bouw ik een groot huis en reis naar prachtige oorden. En dan, vraagt de oude man. Dan kan ik eindelijk relaxen en al mijn tijd besteden aan vissen. De oude man  kijkt op naar hem en zegt:xe2x80x9d Maar dat is wat ik nu al doe.xe2x80x9d

We leven zeker hier in het Westen vaak vanuit het idee dat we moeten strijden om iets te bereiken,  ons zorgen moeten maken ervoor en we reserveren plezier en ontspanning vaak voor onze oude dag. Maar als we zo leven,  zullen we dan op onze oude dag weten hoe we moeten ontspannen?

Laatst las ik over een klein onderzoekje dat is verricht onder 50 mensen. Hen werd gevraagd op te schrijven waar zij zich zorgen over maakten voor de komende 6 maanden. 6 maanden later werd hen gevraagd hoeveel van deze zorgen waren uitgekomen. Er bleek 3% van de zorgen te zijn uitgekomen, 97% was nooit gebeurd. De mens of beter onze xe2x80x98monkey mindxe2x80x99 in een notendop.

De monkey mind die ons voortdurend uit het Nu trekt. Bij voorbaat al beren op de weg ziet etc. De xe2x80x98monkey mindxe2x80x99 die ons leven zoveel moeilijker en zwaarder kan maken dan het is in werkelijk is.

Kinderen met hun tomeloze energie en zorgeloosheid laten ons vaak zien hoe een leven in het hier en nu kan zijn. Als volwassenen zijn we echter  vaak te druk met alles behalve het NU.

Hoe kun je nu als volwassene te midden van al je verantwoordelijkheden en de hectiek van alledag toch weer leren in het NU te leven.

Begin eens met je aandacht terug te brengen naar het hier en nu wanneer je merkt dat je opgeslokt dreigt te raken door verleden, of toekomst. Breng je aandacht naar datgene waar je op dat moment mee bezig bent. Het kopje thee dat je nu drinkt, het werk dat je nu aan het doen bent, je kind waar je nu mee aan het spelen bent.

Je zult gaan merken dat er door deze eenvoudige oefening meer rust en ruimte gaat komen. Je begint je monkey mind te temmen, zodat jij meester wordt over je mind en niet je mind meester is over jou.

Je ontspant en word je wellicht tegelijkertijd gewaar hoe vaak je wegdrijft uit het NU, waaruit zoals wijze leermeesters zeggen alles voortkomt. Zo ook jouw toekomst die wanneer je volledig aanwezig kunt zijn in het huidige moment, veel dichterbij je gewenste dromen en resultaten zal liggen . Dus gun jezelf dat MOMENT!